تبلیغات
پایگاه اطلاع رسانی «دروجان» - مطالب ابر خالیان
پایگاه اطلاع رسانی «دروجان»
«دروجان» پنجره ای رو به تات زبانان شاهرود خلخال
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
نظرسنجی
نظر شما نسبت به عملکرد سایت دروج آن چیست؟





ویدئوها
نویسندگان

به مجموعه باغات منتهی الیه خانقاه دَره تا دشتَه لککه خالیان می گویند. این منطقه از قدیم الایام به دلیل داشتن چشمه های پر آب مورد توجه باغداران و کشاورزان روستا بوده است. به طوری که بیشتر اهالی روستا حداقل یک باغ در این منطقه دارند. وصف و توصیف زیبایی های خالیان در چهار فصل از سال را نمی توان با بازی با کلمات بیان نمود بطوری که این زیبایی و طبیعت بکر منطقه همه ساله طبیعت گردان را از سرتاسر کشور مخصوصا در فصل بهار به این منطقه از روستا می کشاند. از مهمترین میوه های این منطقه می توان به گلابی، سیب، زردآلو، آلبالو و مهمتر از همه لَتَنز و گردو نام برد. و به همین خاطر یعنی به عرصه آمدن میوه های خوب و خوش طعم؛ باغات این منطقه همیشه پر بود از آدم و باغبان بخصوص در این فصل از سال.

چند روز پیش بصورت اتفاقی از این منطقه عبور می کردم منطقه را سکوتی فرا گرفته بود که باورم نمی شد اینجا همان خالیانی است که در حافظه تاریخی پدران ما جا دارد و من از آن خاطرات تلخ و شیرین فراوانی شنیده ام. و اینجا زمانی محفل انس و بازی های کودکانه پدران و مادران ما بوده است. ایام رسیدن میوه باغات منطقه مملو از آدم بود بطوری که دعوا سر نشستن برای جا در کنار چشمه ها شیرینی خاص خودش را داشت.

راستی این روزها دیگر باغَبانَه کَه و باغَبانَه هیلله دیگر هیچ مفهومی ندارد. و حتی هیچ خرس و خوکی هم در خالیان جولان نمی دهد و بجز فصل بهار نمی توان چه چه بلبلان و گنجشکان را در این منطقه شنید.

اینجا دیگر هیچ کسی در کتری سیب زمینی و بوسسانَه باقلَه آبپز نمی کند و اگر روزی هم خدای ناخواسته دلَش برای باغ پدری تنگ شد و خواست سری به آنجا بزند نهار را در خانه می پزند و می برند آنجا و چقدر رومانتیک در باغ می خورند. راستی یادم نرود بگویم قبل خوردن نهار نوشابه را حتما چندقیقه قبل در آب چشمه بگذارید تا خنک بماند.

بعد نیم ساعت پیاده روی من به دشته لککه رسیدم و از خانقاه دَره تا خود دشته لککه من یک نفر هم ندیدم تا در راه چند کلمه ای با او صحبت کنم تا اینکه در آخرین باغ منطقه فقط آقای کرمی مشغول کار بود و آن طرف تر هم آقای حسین پور. راستی بهمن خاله رَم هم  از سمه خانی به سمت پایین آمده و نزدیکی های لا آبیئن اش می باشد و بره ها و بزغاله های در واشه جار های دشته لککه مشغول چریدن بودند . بنابر این همه چیز مهیا شد تا ما چهار نفری نهار را دور هم در کنار چشمه زِرِم دار بخوریم . این روزها همانند گذشته آب چشمه های خالیان نیَنگ ندارد و اگر خواستید جرعه ای از آب چشمه های آن بنوشید با خیال راحت سر خود را به چشمه فرو برده و آسوده خیال آب بنوشید.

دوستان، خالیان ما همان خالیان قدیمی است و هیچ تغییری نسبت به گذشته نکرده است؛ نبود میوه و سرمازدگی سالهای اخیر درختان میوه نمی تواند دلیل قانع کننده ای برای تنها گذاشتن اش باشد. 












زیبایی خالیان در فصول مختلف سال








لینک های مرتبط :


نوع مطلب : مکانهای دیدنی، جغرافیا، 
برچسب ها : خالیان، روستای درو، شهرستان خلخال، بخش شاهرود خلخال،
          
دوشنبه 24 شهریور 1393

پیشاپیش از اساتید فن، و استاد سبزعلیپور بخاطر قصور و تقصیر در انتخاب نوع وزن، نفسِ وزن، محتوا و بافت شعر، پوزش می طلبم.

 

 


"درو"

درو ای مهد دیرین پود خلخال- نگین خطّه ی شه رود[1] خلخال

زوصف روی تو، أبکَم زبانم- ز لطف صنع تو، عاجز بیانم

چو دست خالق ام طرحم در افکند-در این مهمانسرا رِحلم بیافکند

قدمگاهم دهِ سبز درو بود-  مِهادم خطّه ی نغز درو بود

چه شیرین خاطرات و تلخ ایام-مرا با خاک پاکش کرد، هم فام

دمی خواهم کنم ترسیم مویش- نگارم گوشه ای از حُسن رویش

زکوه و دشت و باغ و چشمه و رود-نگارم شمّه ای با عنبر و عود

پلنگا، سندن و دزگا و دیگر-  بَرِ[2] برسانه و غار خلامبر

کُهِ[3] میجان واش و زردَه خانی-علفزار وسیع سیمه خانی

غما رز، خالیان و رُوئه خانی-عیون و باغ و راغ بابا خانی

قلم را وزن شعری مانع آید-که نام تاتیِ کوها نگارد

درو ای فرش رنگین تار خلخال-حکایت های نغزت به ز ابسال

زمانی مردم ات بسیار بودند-به منزل های خود دَیّار بودند

چه شور و شوق و غلیانی به پا بود-چه عشق و حال و احسانی به پا بود

بیا جانا به آن دوران سفر کن- به عشق و شور بی پایان سفر کن

بگو با کهتران از قِصه هایت- بگو با مهتران ناگفته هایت

اگر خواهم کنم شرح معانی- نماند خامه را تاب و توانی

بُوَد ختم کلام ام شعر محمود[4]- که نغز و دلکش است و حُلو و محمود

«معانی هرگز اندر حرف ناید-که بحر قُلزُم اندر ظرف ناید

چو ما از حرف خود در تنگناییم-چرا چیز دگر بر آن فُزاییم»



[1] . در اصل شاهرود بوده، و بخاطر وزن شعری، "شه رود" نگاشته شده است.

[2] . دشت

[3] .مخفف کوه

[4] . محمود شبستری





لینک های مرتبط :


نوع مطلب : فرهنگ و ادب، 
برچسب ها : روستای درو، سید ابراهیم مرتضوی، شعر، رُوئه خانی، خالیان، غما رز، میجان واش،
          
جمعه 13 تیر 1393

 استفاده از مطالب و عکسهای این سایت تنها با ذکر عبارت «وبسایت روستای درو» مجاز است.


درباره سایت


روستای درو در 4 کیلومتری شمال غربی شهر کلور قرار دارد.
ارتفاع این روستا از سطح دریا 1590 متر می باشد. این روستا در طول جغرافیائی 48ُ،42 و عرض جغرافیایی 37،25ُدرجه قرار دارد. از نظر موقعیت جغرافیایی کوه آلون آرو در جنوب، کوه آسمه چال در شمال غرب، دیه دره در غرب ، آبه دره در شمال شرق و خانقاه دره در جنوب و جنوب غرب روستا قرار دارند. به نظر می رسد عامل اصلی استقرار جمعیت در روستای درو وجود زمینهای مساعد برای کشاورزی، آب و هوای مناسب و آب فراوان می باشد . به طور کلی منابع غنی آب ، زمینهای مساعد کشاورزی، موقعیت خاص روستا و قرار گیری در کنار راه ارتباطی خلخال _ کلور از عوامل موثر بر شکل گیری و توسعه روستا بوده اند .

فرزند کوچک روستا : مهدی ویسانیان

کارشناس ارشد پژوهش علوم اجتماعی

ارتباط با ما :

پست الكترونیك:

mehdiveisanian@yahoo.com

mehdiderav_2005@yahoo.com

شماره تماس : 09144562684

سامانه پیامکی :

30006106204000

مدیر سایت : مهدی ویسانیان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
اشعار تاتی
    تعداد اشعار: یازده شعر

    برای انتخاب شعر دلخواه از دکمه قبلی و بعدی (دکمه های کناری) پخش کننده استفاده کنید.
امکانات جانبی