تبلیغات
پایگاه اطلاع رسانی «دروجان» - مطالب ابر شوراهای اسلامی روستا
پایگاه اطلاع رسانی «دروجان»
«دروجان» پنجره ای رو به تات زبانان شاهرود خلخال
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
نظرسنجی
نظر شما نسبت به عملکرد سایت دروج آن چیست؟





ویدئوها
نویسندگان

دهیاری مهمترین و جدیدترین نهادی است که در عرصه مدیریت روستایی ایران شکل گرفته است و به لحاظ جایگاه همتراز با نهاد شهرداری در شهرها می باشد و مدیریت این نهاد بر عهده شخصی به نام دهیار است. این نهاد عمومی غیردولتی به منظور اداره امور روستا به صورت خودکفا و با شخصیت حقوقی مستقل در هر روستا تأسیس گردیده است. طبق ماده واحده قانون مذکور (مصوب14/4/1377) به وزارت کشور اجازه داده می شود به منظور ادره امور روستاها، سازمانی به نام دهیاری با توجه به موقعیت محل با درخواست اهالی و به صورت خودکفا با شخصیت حقوقی مستقل در این روستاها تأسیس نماید. این سازمان­ها نهادهای عمومی غیردولتی محسوب می­گردند.طبق قانون، دهیاری می تواند در همه روستاهای دارای شورا تاسیس شود ولی در حال حاضر اولویت با روستاهای بیش از۱۰۰ خانوار است . به کسیکه ازطرف شورای روستا مأمور می‌شود تا یک روستا را اداره و نگاهداری کند، دهیار می گویند.در گذشته مامور اداره روستا دهبان یا کدخدا نامیده می‌شد. در حقیقت، دهیار همان شهردار روستا می باشد.دهیار را نباید با دهدار اشتباه گرفت، زیرا دهدار کسی است که ریاست اداره دهداری یک دهستان که شامل چندین روستا می‌شود را بر عهده دارد. همچنین دهدار نماینده‌ی دولت مرکزی و گماشته‌ی بخشدار می‌باشد ولی دهیار با یک واسطه برگزیده‌ی مردم روستاست. دهیار فردی است که به انتخاب اکثریت اعضای شورای اسلامی روستا برای مدت 4 سال جهت مدیریت روستا انتخاب و برای گزینش و صدور حکم انتصاب به بخشداری معرفی می‌گردد. انتخاب دهیار صرفاً توسط شورای اسلامی روستا انجام می‌گیرد.همانطور که گفته شد دهیار در روستا بسان شهردار در شهر است و همانگونه که امروزه شهری بدون شهردار قابل تصور نیست درآینده نه چندان دور به ویژه در روستاهای بزرگ امکان اداره روستاها بدون متولی و مدیر واحد سخت خواهد بود. و در روستای درو نیز از همان سال های اولیه تصویب تاسیس دهیاریها در مجلس شورای اسلامی دهیاری فعالیت خود را آغاز کرد.

 و سید نظام حیاتی توسط اعضای شورای اسلامی دوره دوم انتخاب و توسط اعضای شورای اسلامی دوره سوم برای دو دوره متوالی در این سمت ابقاء و توانست به  فعالیت خود در نهاد دهیاری  ادامه دهد . در این مدت 10 ساله شاهد پیشرفت ها و تغییرات کم نظیری در سطح روستا بوده ایم. از جمله این فعالیتها که با همت مردم و پیگیری شوراها و دهیاری اجرا شده اند بصورت خلاصه به این موارد میتوان اشاره کرد: اجرای اولیه طرح هادی، نوسازی و مقاوم سازی بیش از 50% ساختمانها، جمع آوری زباله ها، آسفالت خیابان اصلی، سنگفرش برخی از معابر و جدول گذاری و...

اما در این دوره یعنی دوره چهارم شوراهای اسلامی روستا به دلیل به حد نصاب نرسیدن افراد واجد شرایط  برای شورای روستا لغو و وظیفه انتخاب دهیار بر عهده شورای بخش می باشد و دهیار فعلی روستا یعنی (سید نظام حیاتی ) نیز طبق قانون  به دلیل بازنشسته شدن نمی تواند در این سمت ادامه فعالیت دهد.و در اینجا از زحمات چندین ساله سید نظام حیاتی در این عرصه  تقدیر و تشکر نموده و از اعضای شورای بخش تقاضا داریم  در انتخاب دهیار آینده دقت کافی ، و تمامی جوانب امر را سنجیده و با مشورت اهالی فردی آگاه به این امر انتخاب گردد . زیرا  یکی از مباحث مهم پایداری نهاد دهیاری، ویژگی­های دهیار به عنوان مدیر روستا است. دهیار بایستی دارای خصوصیات عام و خاص و مهارت ها و توانمندی های مدیریتی برای انجام وظایف محوله به عنوان مدیر اجرایی روستا باشد. به طورکلی می توان ویژگی هایی برای دهیار متصور شد:

«ایجاد اعتماد متقابل با مردم روستا، منظم و قانونمند و اشراف بر وظایف خویش و شورا، مشارکت جو و مشارکت طلب، نگرش تولیدگرایی، انعطاف پذیر در برابر مردم و شورا، پیگیر در امور روستا، اعتقاد به گفتگو و مذاکره، اعتقاد به افکار و سلیقه های مختلف».






لینک های مرتبط :


نوع مطلب : شورای اسلامی و دهیاری، 
برچسب ها : تاریخچه تاسیس دهیاری، مدیریت روستایی ایران، شوراهای اسلامی روستا، روستای درو،
          
سه شنبه 5 آذر 1392
 
 
شوراهای اسلامی روستا

 نویسنده : مهدی ویسانیان کارشناس ارشد پژوهش علوم اجتماعی ( قسمتی از پایان نامه دانشگاهی ) 

مقدمه :

یکی از ابزارهای مهم برای دست‌یابی به توسعه ملی ایفای نقش مردم و مشارکت آن‌ها در جهت تسریع توسعه ملی است. لازمه رسیدن به مشارکت مردمی، نظام‌مند کردن مدیریت محلی است. راه‌کار ایجاد شوراهای اسلامی روستایی[1] به‌عنوان یک واحد مدیریت محلی وسیله‌ای برای دست‌یابی به توسعه روستایی  و در نهایت توسعه ملی است (بدری و دیگران، 1388: 105).
تأکید بر توسعه روستایی[2] با راه‌کار فعالیت شورای اسلامی در دوره پس از انقلاب یکی از اهداف عمده با راهبرد توسعه مشارکتی بود. توجه به مسایل و مشکلات محلی از طریق شوراها و انتقال این مشکلات به سطوح بالاتر، راه‌حل قبولی برای رفع سریع این مشکلات است.
به هر حال شوراها را می‌توان یکی از عوامل مؤثر و نقش‌ آفرین در عرصه مدیریت محلی دانست که زمینه بهبود وضعیت روستاییان و حل مشکل آنان را فراهم می‌کند. به‌عبارت دیگر عملکرد مؤثر سیستم شوراهای اسلامی با انجام وظایف در قبال مردم، اثرات مهمی را در رسیدن به نتایج توسعه روستایی بر جا می‌گذارد (احمدی، 1388: 16).
 
 
روند مدیریت روستایی در ایران پیش از انقلاب اسلامی
 
در دوران قاجاریه و به ویژه در اواخر این دوره که اعمال قدرت حکومت به پایتخت و شهرهای مرکزی ایالات محدود می‌شد، دو ویژگی بارز، یعنی سنتی بودن روستاها و نوع حکومت موجب می‌شد که در امور مربوط به روستاها جز در موارد خاصی مانند اخذ مالیات، دخالت چندانی وجود نداشته باشد. در این دوره نقش عمده در مدیریت روستایی بر عهده عناصری مانند کدخدا، سربنه و به‌طور کلی، مالکان بود و نظام درآمد ـ هزینه در روستا نیز عمدتاً در اختیار روستاییان از یک‌سو و مالکان یا کدخدا از سوی دیگر قرار داشت (طالب، 1372).
 با روی کار آمدن رضاخان در سال 1304، علی‌رغم اینکه تحولات قابل توجهی در جامعه روستایی و مدیریت روستا رخ نداد، قوانینی به تصویب رسید که در نوع خود قابل توجه و تأمل است، هر چند زمینه‌های آن‌ها به دوره قاجاریه بر می‌گردد. یکی از این قوانین قانون کدخدایی است. بر اساس این قانون که طی سال‌های 1314 تا 1318 تصویب و اجرا شد، کدخدا در یک روستا دارای وظایف و کارکردهایی برای انجام خدمات دولتی است (طالب، 1372).
در آبان‌ماه 1316 نیز بر اساس نخستین قانون تقسیمات نوین کشوری، برای هر دهستان یک دهدار و برای یک یا چند ده، یک کدخدا به‌عنوان نماینده دولت تعیین شد.
پس از رضاخان، تحولاتی در نظام مدیریت روستایی پدید آمد که بارزترین نمونه آن در تصویب قانون مربوط به بنگاه عمرانی کشور به‌ویژه از جنبه اقتصادی و امور زیر بنایی است. در این قانون که در سال‌های میانی دهه 1330 به مراحل تصویب و اجرا رسید، ترکیب انجمن ده و در واقع انجمن عمران ده مشتمل بر گروهی پنج نفره، شامل نماینده مالک، نماینده زارع، کدخدا و دو تن از معتمدین محلی، عمدتاً بر اساس اعتماد میانی اهالی ده و نمایندگان مالک و زارع، پیش‌بینی شده بود (قدیری معصوم و ریاحی، 1383).
 در دهه 1340 با تصویب و اجرای قانون اصلاحات ارضی، قدرت مالکان در روستاها کاهش یافت. در پی آن تحولات شگرفی در نحوه مناسبات اقتصادی روستاها به‌ویژه در امر بهره‌برداری‌های زراعی روی داد. تغییرات دهه 1340 منجر به اصلاح قوانین مربوط به انجمن ده شد و انجمن‌های ده به‌عنوان نمایندگان رسمی دولت مطرح شدند. در این دوره قوانین دیگری مانند قانون تشکیل سپاه ترویج و آبادانی به نوعی مدیریت روستایی را در ایران تحت‌الشعاع قرار داد و با تشکیل وزارت تعاون و امور روستاها به‌جای وزارت اطلاحات ارضی و تعاون روستایی، این امر شدت بیشتری یافت (به نقل از خدارحم بزی و دیگران، 1389: 109).
 
 روند مدیریت روستایی در ایران پس از انقلاب اسلامی

اولین قانون مربوط به شوراها تحت عنوان قانون شوراهای محلی، پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با دستور تاریخی امام خمینی (ره) در نهم اردیبهشت 1358 و از سوی شورای انقلاب در تیر ماه 1358 تهیه، تصویب و برای اجرا به دولت وقت ابلاغ گردید.
با بروز دگرگونی‌های اساسی در دوره‌های زمانی متفاوت، در سال 1375 قانونی به‌عنوان قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شورای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران به تصویب رسید و بر اساس آن، مدیریت روستایی به عهده مقامی به نام ده‌یار گذاشته شد که از طرف شورا به مدت چهار سال انتخاب می‌شد؛ بنابراین، در این دوره نظام سلسله مراتبی مدیریت روستایی از مقطع بخش با مدیریت بخشداری، شورای اسلامی روستا و دو تشکل به‌نام‌های خانه همیار و دفتر عمران تا سال 1377 شکل می‌گرفت.
بدین ترتیب شوراهای اسلامی روستا یکی از سازمان‌های مردمی در ایران است که نقش مهمی را در توسعه یکپارچه روستا ایفا می‌کند. در واقع، بعد از حذف ساختار مدیریت سنتی روستا و غیرمؤثر‌ شدن دیگر سازمان‌ها، خلاء موجود در روستاها بعد از انقلاب اسلامی توسط شوراها تا حدودی پر شد (مبلغ، 1382: 53).
 به نظر می‌رسد شوراها می‌توانند خواسته‌های مردم از دولت را تعدیل کنند، حضور مردم را در صحنه سیاسی و اجتماعی نهادینه کنند و علاوه بر کاهش نارضایتی مردم، ظرفیت پاسخگویی دولت نیز افزایش دهند (پورطاهری، 1388: 29).
 
 
شرح وظایف و اختیارات شوراهای اسلامی روستا

شوراهای اسلامی روستا کوچکترین نهاد شورایی محلی هستند که طبق قانون می‌توانند در کلیه روستاهای بالای 20 خانوار یا 100 نفر جمعیت تشکیل شوند. شرح وظایف شورای اسلامی روستا به استناد فصل سوم ماده 68 قانون مذکور (اصلاحی 6/7/1382 و 27/8/1386) به‌شرح زیر می‌باشد:
الف) ارائه پیشنهاد بررسی رفع کمبودها، نارسایی‌ها به مقامات ذی‌ربط؛
 
ب) نظارت و پیگیری بر حسن اجرای مصوبات مجلس شورای اسلامی روستا؛
 
ج) تشکیل گردهمایی عمومی بر ارائه گزارش کار و دریافت پیشنهاد و پاسخ به سؤالات و جلب مشارکت و خودیاری مردم برای پیشبرد امور روستا حداقل دوبار در سال و با 15 روز اعلام قبلی؛
 
د) تبیین و توجیه سیاست‌های دولت و تشویق و ترغیب روستاییان در جهت اجرای سیاست‌های مذکور؛
 
ه) نظارت و پیگیری اجرای طرح‌ها و پروژه‌های عمرانی اختصاص یافته به روستا؛
 
و) همکاری با مسئولان ذی‌ربط برای احداث، اداره، نگهداری و بهره‌برداری از تأسیسات عمومی، اقتصادی، اجتماعی، و رفاهی مورد نیاز روستا در حدود امکانات؛
 
ز) کمک‌رسانی و امداد در مواقع بحرانی و اضطراری مانند جنگ و وقوع حوادث غیرمترقبه و نیز کمک به مستمندان و خانواده‌های بی‌سرپرست با استفاده از خودیاری‌های محلی؛
 
ط) پیگری شکایات اهالی روستا از ادارات حوزه مربوط از طریق مقامات مسئول؛
 
ی) همکاری با نیروی انتظامی برای برقرای امنیت و نظم عمومی حسب درخواست بخشدار؛
 
ک) ایجاد زمینه مناسب و جلب مشارکت عمومی به منظور اجرای فعالیت‌های تولیدی وزارت‌خانه‌ها و سازمان‌های دولتی؛
 
ل) فراهم نمودن زمینه مشارکت و جلب همکاری مردم به منظور ایجاد و توسعه نهادهای مدنی، کتابخانه و مراکز فرهنگی، بهبود و ارتقای فرهنگی، اقشار مختلف به‌ویژه جوانان و بانوان و برنامه‌ریزی در انجام خدمات اجتماعی، فرهنگی، آموزشی و سوادآموزی و سایر امور با موافقت و هماهنگی مراجع ذی‌ربط؛
 
م) انتخاب فردی ذی‌صلاح به سمت دهیاری برای مدت چهار سال بر اساس این آیین‌نامه‌های مربوطه و معرفی به بخشدار جهت صدور حکم؛
 
ن) ایجاد زمینه مناسب برای توسعه اشتغال و جلب مشارکت‌های عمومی به منظور گسترش فعالیت‌های تولیدی؛
 
س) مشارکت در طرح‌های هادی روستا، بهسازی بافت‌های فرسوده و ضوابط و مقررات ساخت‌وساز؛
 
ع) نظارت بر حسن اجرای مقررات مربوط به حفاظت و بهسازی محیط زیست روستا و بهره‌برداری از منابع طبیعی و جلوگیری از فرسایش خاک و حفظ عمران مزارع، باغ‌ها، مراتع، جنگل‌ها، محدوده‌های زیست محیطی، احیاء و لایروبی قنوات و نهرهای متروکه و ارائه طرح و پیشنهاد در این زمینه‌ها به شورای بخش؛
 
ف) بررسی برنامه‌های پیشنهادی ارگان‌های اجرایی در زمینه‌های اجتماعی، اقتصادی، عمرانی، بهداشتی، فرهنگی، آموزشی و سایر امور رفاهی از نظر تطبیق با ضرورت‌های موجود در حوزه انتخابیه شورا و ارائه گزارش نارسایی‌ها به شورای مافوق و مراجع اجرایی ذی‌ربط؛
 
ص) نظارت بر حفظ و نگهداری تأسیسات عمومی و عمرانی و اموال و دارایی‌های روستا (بدری و موسوی، 1388: 108).
 
 
منابع :
1 - احمدی، علی (1388) شوراهای اسلامی روستایی، مشارکت مردمی، و توسعه روستایی (مطالعه موردی: دهستان حکیم‌آباد شهرستان زرندیه استان مرکزی) پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده جغرافیای تهران.
بدری، سیدعلی؛ موسوی، سیدعارف (1388) مدیریت نوین روستایی، تهران، چاپ اول. - 2
3 - بزی، خدارحم (1388) روند تحولات مدیریت روستا در ایران با تأکید بر عملکرد شوراهای اسلامی (مطالعه موردی: منطقه سیستان)، فصلنامه روستا و توسعه، سال 13، شماره 3، صص 105 الی 126.
4 - پورطاهری، مهدی و همکاران (1388) ارزیابی عملکرد شوراهای اسلامی در توسعه روستایی نمونه موردی: دهستان آلاداغ بجنورد، فصلنامه برنامه‌ریزی و آمایش فضا، دوره چهاردهم، شماره 4، زمستان 1389، صص 23 الی 38.
[1]- Rural Islamic Council
[2]- Rural Management
 




لینک های مرتبط :


نوع مطلب : مقالات، 
برچسب ها : شوراهای اسلامی روستا، روند مدیریت روستایی، پایان نامع کارشناسی ارشد، پژوهش علوم اجتماعی، روستای درو،
          
یکشنبه 4 تیر 1391

 استفاده از مطالب و عکسهای این سایت تنها با ذکر عبارت «وبسایت روستای درو» مجاز است.


درباره سایت


روستای درو در 4 کیلومتری شمال غربی شهر کلور قرار دارد.
ارتفاع این روستا از سطح دریا 1590 متر می باشد. این روستا در طول جغرافیائی 48ُ،42 و عرض جغرافیایی 37،25ُدرجه قرار دارد. از نظر موقعیت جغرافیایی کوه آلون آرو در جنوب، کوه آسمه چال در شمال غرب، دیه دره در غرب ، آبه دره در شمال شرق و خانقاه دره در جنوب و جنوب غرب روستا قرار دارند. به نظر می رسد عامل اصلی استقرار جمعیت در روستای درو وجود زمینهای مساعد برای کشاورزی، آب و هوای مناسب و آب فراوان می باشد . به طور کلی منابع غنی آب ، زمینهای مساعد کشاورزی، موقعیت خاص روستا و قرار گیری در کنار راه ارتباطی خلخال _ کلور از عوامل موثر بر شکل گیری و توسعه روستا بوده اند .

فرزند کوچک روستا : مهدی ویسانیان

کارشناس ارشد پژوهش علوم اجتماعی

ارتباط با ما :

پست الكترونیك:

mehdiveisanian@yahoo.com

mehdiderav_2005@yahoo.com

شماره تماس : 09144562684

سامانه پیامکی :

30006106204000

مدیر سایت : مهدی ویسانیان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
اشعار تاتی
    تعداد اشعار: یازده شعر

    برای انتخاب شعر دلخواه از دکمه قبلی و بعدی (دکمه های کناری) پخش کننده استفاده کنید.
امکانات جانبی